ميزان هورمونهاي پروژسترون و استروژن در طي چرخه قاعدگي تغيير مي يابد. پروژسترون فقط به مدت ده روز قبل از شروع قاعدگي توليد ميشود و سپس ميزان آن سقوط كرده و كاهش مي يابد. اين وضعيت مي تواند يك علت ايجاد سندروم قبل از قاعدگي (PMS) باشد كه معمولاً چند روز قبل از آغاز قاعدگي شروع شده و بلافاصله بعد از آغاز قاعدگي پايان مي يابد. همه خانمها دچار سندروم قبل از قاعدگي (PMS) نمي شوند اما حساس شدن پستان ها، متسع شدن شكم، تحريك پذيري، اضطراب و افسردگي بويژه در بين خانمها شايع مي باشد. بعضي از پزشكان عقيده دارند كه سندرم قبل
از قاعدگي (PMS) در نتيجه تغييراتي كه در
ميزان پروژسترون ايجاد ميشود بروز مي كند و
بعضي ديگر معتقدند كه اين مشكلات در نتيجه اضطراب و نگراني خانمها ايجاد مي گردد. آنها ادعا مي كنند كه خانمهايي كه مشتاق بچه دار شدن هستند ممكن است اميد داشته باشند كه قاعدگي آنها رخ ندهد و خانمهايي كه بچه نمي خواهند اميدوارند كه قاعدگي آنها رخ دهد. هر دوي اين گروه از افراد در هنگام قاعدگي شان، نگران هستند با اين حال اين فرضيه هاي روان شناختي هيچگاه به اثبات نرسيده اند!
درمانهايي كه براي درمان سندروم قبل از قاعدگي (PMS) بكار مي روند شامل استفاده از هورمون درماني و قرصهاي ادرارآور (ديورتيك) مي باشند، اما اين درمانها اغلب موثر وقاع نمي شوند.