احترام به خود جزئی از اعتماد به خود است- تعریف و تمجید از یک بچه ، حس اعتماد به نفس را در او تقویت می کند . ولی اگر این تحسین بر خلاف حقیقت و دروغی باشد ، بچه ها خیلی زود  آن را می فهمند . یک راه ، برای ایجاد و تقویت حس احترام به خود در فرزند این است که اجازه دهید با تعدادی از مسائل و مشکلات عاطفی روبه رو شود و او را در حل آن کمک کنید تا مطمئن شود والدینش میتوانند با مشکلات عاطفی رو به رو شوند . کودکی که از هر طرف مورد تحسین و تمجید قرار می گیرد ، اگر پدر یا مادرش  به دلیلی از او عصبانی شود و بدترین حرفها رو به او بزند و  بدترین اهانتها را به او بکند،  هرگز نمی تواند احترام به خود را در خودش ایجاد و تقویت کند  برعکس او را دچار اضطراب و عدم اطمینان می کند . انضباط محکم و ثبات در آن ، برای ایجاد احترام به خود به مراتب از تحسین دروغی و تو خالی بهتر است  .   

دلیل این رفتار والدین دلسوز در تحسین زیادی و بیش از حد فرزندشان این باشد:چون در دهه‌هاي گذشته ، والدین با فرزندان خود در اغلب موارد عدم تفاهم داشته و حتی آنها را کتک هم می زده اند ، والدین جدید صد و هشتاد درجه چرخیده‌اند و با احترام بیش‌‌ از حد و تحسین زیادی از فرزندشان ، به نظر خود می خواهند ، نقص گذشتگان را جبران کنند . ولی فراموش کرده اند ، می بایست از فرزند خود توقع احترام متقابل داشته باشند . این مسئله تا حدی رفتار بی ادبانه و خواسته های بی پایان نوجوانان امروزی را توجیه می کند.

در موضوع" احترام به خود" اولین و مهمترین قدم ، تحسین و تمجید نیست ، بلکه حفظ طبیعی اعتماد به خود که هر بچه ای با آن متولد می شود ، به مراتب مؤثرتر است و در ضمن با تحسین زیادی نکردن ، خطر ایجاد غرور بیش از حد و از خود راضی بودن نیز در کار نخواهد بود.

ارتقای مثبت احترام به خود-  روی تعریف و تحسینهای مکرر ، به خاطر یک رفتار خوب و یا مؤفقیت کم و کوچکی به هیچ وجه نباید حساب کرد به عنوان مثال : والدین بچه ای برای یاد دادن شنا به او ، چقدر از او تعریف می کردند . هر وقت او سرش را کمی زیر آب می کرد ، پدر و مادر از شدت تحسین او را به عرش اعلا می رساندند و کودک هم هر دقیقه ای یک بار می گفت : " ببین من شنا می کنم " و باز هم تعریف ها شروع می شد . ساعتی گذشت و هیچ پیشرفتی در شنای کودک حاصل نشد ، فقط اشتیاق او برای شنیدن تعریف و تمجید از والدین بیشتر می شد و خود را بیشتر مورد توجه قرار می داد . افزایش حس احترام به خود در فرزندتان - غیر از اجتناب از تحقیر و سرزنش کردن - شامل لذت بردن از وجود او ، شاد بودن از حضور او و با او بودن ، انبساط خاطر از شنیدن بعضی از لطیفه‌هایش و تشویق بعضی از کارهای هنری او یا مؤفقیت در کارهای ورزشی کودک خواهد بود و می تواند کمک مؤثری باشد. گاهی او را با هدیه ای غافلگیر کنید ، گاهی با پیشنهاد یک مسافرت کوتاه و یا حتی پیاده‌روی به اتفاق هم ، علاقه خود را به او ابراز کنید . علاوه بر ابزار این علایق برای او - درست مانند یک دوست ارزنده و صمیمی - احترام قایل باشید.  یعنی با او رفتار بی ادبانه نداشته باشید و به او بی اعتنایی و بد خلقی نکنید . برعکس با او مؤدب و خوشرو باشید . این دلیل نمی شود که چون آنها از ما کوچکترند ، به آنها توهین کنیم و یا نسبت به آنها بی ادب باشیم .اشتباه بزرگ والدینی که به فرزندان خود احترام می گذارند ، این است که از فرزندان خود احترام متقابل نمی خواهند . به نظر می رسد ، به تلافی بچه هایی که در دهه‌های گذشته تحت فشار و استیلای والدین بوده اند، این والدین به ظاهر دلسوز و مهربان ، ناخودآگاه اجازه می دهند كه  فرزندانشان نسبت به آنها بی ادب و طلبکار باشند . کودکان نیز مانند بزرگسالان ، در برابر مردمی که برای خود احترام قائل‌اند احساس راحتی و خشنودی بیشتری می کنند زیرا آنان نیز در مقابل انتظار احترام متقابل دارند . در واقع ، احترام گذاشتن باید دو جانبه باشد